This is default featured slide 1 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions..

This is default featured slide 2 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions..

This is default featured slide 3 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions..

This is default featured slide 4 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions..

This is default featured slide 5 title

Go to Blogger edit html and find these sentences.Now replace these sentences with your own descriptions..

Wednesday, February 24, 2010

ဗုဒၶ၏ အနာဂတ၀ံ က်မ္း အမွာစာ

ကြ်န္ေတာ္ဒီဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဆိုတဲ့ သူ၏တရားေဟာခ်က္ကို အနည္းငယ္ ေလ့လာတဲ့အခါမွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့စိတ္ႏွလံုးသားထဲမွာ တို႕ထိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ လည္းဆိုရင္ တရားေဟာဆရာတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕ရဲ့ခံစားခ်က္ကို ေဟာၾကား ေသာသူမ်ားပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ဓမၼက်မ္းစာကိုေလ့လာတဲ့အခါမွာ အေရွ႕ တိုင္းႏိုင္ငံမွာ သိပၸံပညာရွင္သံုးဦး အေၾကာင္းေတြ႕ရပါတယ္။ အေနာက္ပိုင္းႏိုင္ငံ မွာ ပေရာဖက္ေဟရွာယ ေတြ႕ရတယ္။ ေျမာက္ပိုင္းတိုင္းႏိုင္ငံမွာ ပေရာဖက္ မိကၡာေတြ႕ရတယ္။ ေတာင္ပိုင္းတိုင္းႏိုင္ငံမွာ ပေရာဖက္ ေယရမိေနာက္ဆံုး ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။အေရွ႕တိုင္းႏိုင္ငံမွာ ကြ်န္ေတာ္၏ အျမင္သည္ ဗုဒၶျမတ္စြာ ပေရာဖက္ျဖစ္သည္ဟု ထင္ပါသည္။
            ထို႕ေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳး အေရွ႕တိုင္းလူမ်ိဳးမ်ားသည္ သူ၏တရား ေဟာခ်က္ကို သေဘာမေပါက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ အျမင္ႏွင့္ အထင္ လႊဲေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။
            ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ဘုရားတစ္ဆူရွိ၏။ တျခားဘုရားမရွိဟု ေဟာခဲ့ပါ သည္။ ငါ့ေနာက္ ဘုရားတစ္ဆူပြင့္မယ္ဟု ေဟာခဲ့ပါသည္။ ဘုရားတစ္ဆူထက္ ရွိသည္ဟုေျပာခ်က္မွာ ေယ႐ႈဘုရား (ေခၚ) အရိေမတၲယ် ဘုရားတစ္ဆူပြင့္မယ္။ ေနာက္ဘုရားမရွိဘူးဟု ေဟာခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား (ေခၚ) အရွင္အရဟံ ဟာ ငါႏွင့္ အလြယ္ရင္ ဘုရားတစ္ဆူမွာမရွိဟု ေျပာရမည္။ မေျပာဘူး၊ သူ႕ေနာက္ပြင့္မည္ အရိေမတၲယ် (ေခၚ) ေယ႐ႈသခင္ဘုရားအေၾကာင္းကို ေဟာခဲ့ သူျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားဆိုတာ ငါသည္သင္တို႕ကို ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္သည္။ အျပစ္တရားမွ လြတ္ေျမာက္ေစတယ္ဟု ေဟာေသာဘုရား၊ အရိေမတၲယ် (ေခၚ) ေယ႐ႈဘုရားသခင္ျဖစ္ပါသည္။  ယေန႕ကြ်န္ေတာ္ခံစားခ်က္တရား အရိေမတၲယ် (ေခၚ) ေယ႐ႈနာမေတာ္ျဖင့္ ဆုေတာင္းေမတၲာပို႕လိုက္ပါသည္။
            ဖတ္ေသာသူတိုင္း ဘုရားသခင္ေကာင္းႀကီး ခံစားပါေစ။

ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခ်က္ျပည့္စံုၿပီ

            ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသည္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၆၀၊ ဘီစီ ၅၆၀ မွာ နိေပါႏိုင္ငံမွာ ဖြားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားဖြားၿပီး အႏွစ္ (၅၀ဝ) ျပည္႕တဲ့အခ်ိန္မွာ အျမင္ေပါက္ၿပီး ငါ့ေနာက္မွာ ဘုရားတစ္ဆူပြင့္မယ္။ ေနာက္ဘုရားမပြင့္ ေတာ့ဘူး၊ သူသည္ ေလာကရဲ့ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္မယ္။ သူ႕ကိုလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႕ သည္ ကိုးကြယ္မည္။ အပ်ိဳကညာမွ ပဋိသေႏၶစြဲယူ၍ သားဖြားၿပီး သူသည္ "အရိေမတၲယ်ျဖစ္မယ္"အရိေမတၲယ်သည္ ျမန္မာလူေတြရဲ့ပါဠိစကားျဖစ္ပါ သည္။ အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာ ပါဠိစကားနဲ႕ ေမတရိယလို႕ေျပာတယ္။ သီရလကၤာ ႏိုင္ငံမွာ ပါဠိစကား ေမထရိယလို႕ေျပာတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ ပါဠိစကားနဲ႕ ေမထရီယလို႕ေျပာတယ္။ ကိုရီးယားလူမ်ိဳး ေတြက "မင္းႏုန္း"လို႕ေျပာတယ္။
            ထို႕ေနာက္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမ်ားကေတာ့ "ေမရွိယ" စသျဖင့္ အသံထြက္မာဆတ္ဆတ္နဲ႕ သြားကြဲေနတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမွာကေတာ့ "ေယ႐ႈ" လို႕ေခၚပါတယ္။ ေလာကမွာ လူသားအားလံုးစကားမတူေသာေၾကာင့္ ေျပာခ်င္ေသာအရမ်ားတူေပမဲ့ အသံထြက္မတူေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဘုရားတစ္ဆူပြင့္မည္ဟု သယ္ေဆာင္ ေသာသူျဖစ္ပါ သည္။
            အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမွာ ေဟရွာယ၊ ၇း၁၄ "သတို႕သမီးကညာသည္ ပဋိသေႏၶစြဲယူ၍ သားေယာက်ာ္းကိုဖြားျမင္လတံ့၊ ထိုသားေတာ္သည္ ဧမာေႏြလ အမည္ ျဖင့္မွည့္၍ ထိုသူသည္ မေကာင္းေသာ အရာကို ပယ္၍၊ ေကာင္းေသာ အရာကို ေ႐ြးယူတတ္သည္။ ဧမာေႏြလသည္ ဘုရားသခင္ငါတို႔၌ ရွိသည္ဟု အဓိပၸာယ္ေပၚေပါက္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေနာက္ႏိုင္ငံသားဆရာ ယုဒသန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကယ္တင္ရွင္အရိေမတၲယ်ကို ေယ႐ႈလိုသယ္ ေဆာင္ထားေသာေၾကာင့္ လက္မခံၾကဘူး။ ေယ႐ႈဘုရားသည္ မဟုတ္ဘူး။ အရိေမတၲယ်  ဘုရားပြင့္မယ္ဟု  ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားထား ပါသည္။ အရိေမတၲယ်ဘုရား ပြင့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ၾကပါသည္။ တခ်ိဳ႕လူသည္ သေဘာ ေပါက္ၿပီး ေယ႐ႈဘုရား သည္ ကယ္တင္႐ွင္ျဖစ္ေၾကာင္း ယံုၾကည္ၾကပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕သည္ လက္မခံၾကဘူး၊ အျမင္ႏွင့္အၾကား မတူေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။
            ေယ႐ႈဘုရားသခင္၏နာမသည္ ေခၚသံမ်ားပါသည္။ အရိေမတၲယ်၊ ေမထရီယ၊ ေမရွိယ၊ ဧမာေႏြလ၊ ေယ႐ႈဟုေခၚၾကပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အဓိပၸာယ္ အတူတူျဖစ္ပါသည္။ ေယ႐ႈဘုရားသည္ သားေတာ္၊ ခမည္းေတာ္၊ ဝိညာဥ္ေတာ္ ေပါင္းၿပီး တစ္ဆူျဖစ္ပါသည္။ သားေတာ္ဟာ ေယ႐ႈကို သားေတာ္ဟုေခၚပါသည္။ ခမည္းေတာ္သည္ ထာဝရဘုရားသခင္ကို ခမည္းေတာ္ျဖစ္ပါသည္။ ဝိညာဥ္ေတာ္၊ သန္႔ရွင္းျခင္းျပည့္စံုေသာဝိညာဥ္ေတာ္ျဖစ္ပါသည္။ သံုးပါးတစ္ဆူ ျဖစ္ပါသည္။
            မႆဲ၊ ၁း ၂၃ "ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အခ်က္ဟူမူကား၊ ၾကည့္႐ႈေလာ့။ သတို႔သ မီးကညာသည္ ပဋိသေႏၶစြဲယူ၍ သားေယာက်ာ္းကို ဖြားျမင္လိမ့္မည္။ ထိုသားကို  ဧမာေႏြလအမည္ျဖင့္ မွည့္ရလတၲံ႕ဟု လာသတည္း။ ဧမာေႏြလအနက္ကား၊ ငါတို႔ႏွင့္ အတူရွိေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ဟုဆိုလိုသည္။ ေယာသပ္သည္ ႏိုးလာ တဲ့အခါမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အခါ ေကာင္းကင္တမန္ မွာထားသည့္အတိုင္းျပဳ၍၊ မိမိခင္ပြန္းကို ထိန္းသိမ္းေလ၏။ ထိုသားကိုလည္း ေယ႐ႈဟူေသာအမည္ျဖင့္မွည့္ ရမည္ဟု ေျပာသလို ေယ႐ႈအမည္ျဖင့္မွည့္၏။ ေယ႐ႈဘုရားသည္ ယုဒျပည္၊ဗက္ လင္ၿမိဳ႕မွ (ဗီ ႈ) ေအဒီတစ္ႏွစ္မွာ ဘြားျမင္ေတာ္မူသည္။ ေယ႐ႈသည္ ကယ္တင္ ရွင္ျဖစ္ပါသည္။
            ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက ကယ္တင္ရွင္အရိေမတၲယ်ဘုရားပြင့္မည္ဟု ေျပာ တဲ့အခါမွာ သူ႔ရဲ႕ညီရွင္အာနႏၵာ၊ ရွင္ေမာဂၢလန္တို႔ကေနၿပီးေတာ့ ဘယ္ေတာ့ ပြင့္လာမလဲလို႔ေမးေလွ်ာက္တဲ့အခါမွာ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက ကမၻာေလးေခ်ၤတစ္ သိန္းၾကာမယ္ ေျပာလိုက္ပါသည္။ ကမၻာေလးေခ်ၤတစ္သိန္းၾကာၿပီး ေစာင့္ရမယ္။ ငါကိုယ္တိုင္လည္းဘဲ ေလးေခ်ၤတစ္သိန္းက်င့္စဥ္ကို (၄၅)ႏွစ္နဲ႔ ရေအာင္က်င့္  မယ္။ သင္တို႔လည္း ကမၻာေလးေခ်ၤတစ္သိန္းေစာင့္ရမည္။ မေစာင့္ရင္သက္တမ္း တိုေအာင္က်င့္ပါ။ အႏွစ္(၅၀ဝ)လည္း ၾကာႏိုင္တယ္။ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀ဝ)လည္း ၾကာႏိုင္တယ္။ ကမၻာေလးေခ်ၤတစ္သိန္းလည္းၾကာႏိုင္တယ္ဟု ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား ေၾကာ္ျငာခဲ့ပါသည္။ သီရိလကၤာဘက္သြားတဲ့ သမိုင္းပညာရွင္ေတြ၊ သံဃာေတာ္ ေတြက ႏွစ္ေပါင္း(၅၀ဝ)ၾကာမယ္လို႔ သယ္သြားၾကတယ္။ တ႐ုတ္ျပည္ဘက္မွာ သယ္တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ၊ ပညာရွင္ေတြက ႏွစ္ေပါင္း(၂၅၀ဝ) ၾကာမယ္လို႔သယ္ သြားၾကပါသည္။ ယခုယုဒျပည္ဟာ သီရိလကၤာႏိုင္ျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္ေပါင္း(၅၀ဝ) မွာသီရိလကၤာႏိုင္ငံ ယုဒျပည္ဘက္လင္ၿမိဳ႕မွာ အရွင္ကယ္တင္ရွင္ အရိေမတၲယ် ဘုရား (ေခၚ) ေယ႐ႈဘုရားသည္ တကယ္ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ သကဲ့ပြင့္တဲ့အခါမွာ သူဟာ နိဗၺာန္၏ သား၊ ထာဝရအသက္ရွင္ဘုရား၏ သားေတာ္၊ အမြန္ျမတ္ဆံုး၊ ယုဒရွင္ဘုရင္ဘုရား၊ အရိေမတၲယ်ဘုရားပြင့္မည္ဟု ပေရာဖက္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ေၾကာ္ျငာေသာ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတစ္ဝိုင္းလံုး အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ယုဒရွင္ဘုရင္သည္ သံကို ၾကားတဲ့အခါ ငါ့ထက္ႀကီးျမတ္ေသာ ဘယ္သူပြင့္မလဲ ပြင့္ရင္သတ္မည္ဟု အႀကံရွိေသာေၾကာင့္ ယုဒျပည္ေဟ႐ုဒ္မင္းႀကီး အၾကံအစည္ ထာဝရဘုရား သိေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ယုဒျပည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕ႏြားတင္းကုပ္မွာ "ေအဒီ ၁"ႏွစ္မွာ ပြင့္ေတာ္မူပါသည္။ ေအဒီႏွစ္ျပန္ၾကည့္တဲ့အခါ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားေၾကာ္ျငာခ်က္ ဟာ တကယ္မွန္သြားတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားသည္ ဘုရားအမ်ားႀကီးပြင့္မယ္ မေျပာဘူး။ ဘုရားတစ္ဆူပြင့္မယ္ဟု ေၾကာ္ျငာထားတဲ့အတိုင္း အႏွစ္(၅၀ဝ)တိတိ မွာ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ ယုဒျပည္ဗက္လင္ၿမိဳ႕မွာ အရိေမတၲယ်ဘုရားကယ္တင္ရွင္ (ေခၚ) ေယ႐ႈဘုရားပြင့္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။       ထို႔ေၾကာင့္အရိေမတၲယ်ကယ္တင္ရွင္ (ေခၚ) ေယ႐ႈခရစ္ေတာ္၏ နာမ ေတာ္သည္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားေျပာသလို အႏွစ္(၂၅၀ဝ)ၾကာမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ အခ်ိဳ႕တို႔သည္ လက္ခံယံုၾကည္ၾကပါသည္။ ကယ္တင္ရွင္ေယ႐ႈဘုရားနာမည္ကို လက္ခံယံုၾကည္ႏွစ္မွာစ၍ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ယံုၾကည္သူမ်ား ဆုေတာင္းသံကို ၾကားေသာေၾကာင့္၊ တဘက္ဘက္မွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ တိုးတက္လာတာကို ေတြ႕ရပါသည္။ ယခုတ႐ုတ္ႏိုင္ငံဟာ ေယ႐ႈဘုရားယံုၾကည္သူ သိန္းေပါင္းမ်ား စြာရွိပါသည္။ အရိေမတၲယ်ဘုရား (ေခၚ) ေယ႐ႈဘုရားသည္ ေလာကမွာရွိေသာ လူသားအေပါင္းတို႔သည္ ယံုၾကည္ၿပီး ကိုးကြယ္ေနၾကပါသည္။ ေယ႐ႈဘုရားသည္ ေသျခင္းတရားကို ေအာင္ျမင္ၿပီးရွင္ျပန္ထေျမာက္ေသာ ဘုရားျဖစ္ပါသည္။ ေယ ရမိ၊ ၁၀း ၁၁ ]]သာသနာပလူတို႔အား ေျပာရေသာစကားမူကား၊ ေကာင္းကင္  ႏွင့္ ေျမႀကီးကို မဖန္ဆင္းေသာ ဘုရားတို႔သည္၊ ဤေကာင္းကင္ေအာက္၊ ေျမ ႀကီးျပင္မွာ ကြယ္ေပ်ာက္ၾကလိမ့္မယ္။ ထာဝရဘုရားသည္ တန္ခိုးေတာ္အားျဖင့္ ေျမႀကီးကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားေဟာေျပာေသာ အရိေမတၲယ်ဘုရားသည္ ဘုရားတကာထက္ဘုရား သူ႕လိုေလာကကယ္တင္ရွင္ တပါးမွမရွိဘူး။ သူသည္ လူသားအားလံုး ဖန္ဆင္းရွင္ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာဦးက်မ္း၊ ၁း ၁ "အစအဦး၌ ဘုရားသည္၊ ေကာင္ကင္ႏွင့္ ေျမႀကီးကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏" ဘုရားသခင္သည္ အလင္းႏွင့္ ေမွာင္မိုက္ကို ပိုင္းျခား၍ ခြဲထားေတာ္မူ၏။ အ လင္းကို ေန႔ဟု၊ အေမွာင္မိုက္ကို ညဟု ေပး၍ ည+ေန႔ဟု ေပၚေပါက္လာေလသည္။ ပထမဖန္ဆင္း၏။
            ဘုရားသခင္သည္ အစအဦး၌ရွိ၍ ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္၌ အတူရွိ၏။ ထို ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႕ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ဖန္ဆင္း ေတာ္မူျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္လ်က္ ျဖစ္ေသာအရာတစ္စံုတစ္ခုမွ်မရွိ။ ထိုႏႈတ္က ပတ္ေတာ္သည္ အသက္ရွိ၏ ေယာဟန္၊ ၁း ၁ မွ ၄ ေျပာထားပါသည္။

လူကိုဖန္ဆင္း၏။
            ကမၻာဦးက်မ္း ၁း၂၆" တဖန္ ဘုရားသခင္က ငါတို႔ပံုသ႑ာန္ႏွင့္ တညီတသ႑ာန္တည္း လူကို ဖန္ဆင္းၾကစို႔။ သူသည္ ပင္လယ္ငါးတို႔ကိုင္း၊ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔ကိုင္း၊ သားယဥ္တို႔ကိုင္း၊ ေျမတျပင္လံုးႏွင့္တကြ ေျမ ေပၚမွာ တြားတတ္ေသာ တိရိစၦာန္အေပါင္းတို႔ကိုင္း အုပ္စိုးေစဟု အမိန္႔ေတာ္ ရွိ၏။"
            ကမၻာဦးက်မ္း ၂း ၇ "ထို႔ေနာက္ထာဝရဘုရားသခင္သည္၊ ေျမမႈန္႔ျဖင့္ လူကို ဖန္ဆင္း၍ သူ၏ ႏွာေခါင္းထဲသို႔ ဇီဝအသက္ကိုမႈတ္ေတာ္မူသည္။ လူသည္ အသက္ရွင္ေသာသတၲဝါျဖစ္ေတာ္မူ၏။
            ကမၻာ၊ ၃း ၁ "လူသည္ ဘုရားသခင္၏ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္မွာ ဘုရားသခင္ ထားေတာ္မူၿပီး ဥယ်ာဥ္၏အလယ္၌ အပင္၏အသီးကိုမစားရဟု ပညတ္တရား ေပး၏။ ထို႕ေနာက္ ေရွးေျြမေဟာင္းနဂါးသည္ ဝင္လာ၍ လူကို အျပစ္ေသြး ေဆာင္ၿပီး လူသည္ မစားရဟု အသီးကို စားေသာေၾကာင့္ ဘုရားသခင္သည္ က်ိန္၍ အငယ္၊ ၁၆ မွာ မိန္းမကိုလည္း သင္၌ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ျခင္းေဝဒနာကို ငါအလြန္မ်ားျပားေစမည္။ ပင္ပန္းစြာေဝဒနာခံ၍ သားဘြားရမည္။ အငယ္ ၁၉ မွာ သင္ထြက္ရာေျမသို႕ မျပန္မွီတိုင္ေအာင္ သင္၏မ်က္ႏွာမွ ေခြ်းထြက္လ်က္ အစာကိုစားရမည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္သည္ ေျမမႈန္႕ျဖစ္၍ ေျမမႈန္႕သို႕ ျပန္ရမည္ဟု မိန္႕ေတာ္မူ၏။ လူသည္ ဘုရားသခင္၏ပံုသ႑ာန္ႏွငု့္တူပါသည္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ငါႏွင့္ပံုသ႑ာန္ႏွင့္တူေသာ လူကိုဖန္ဆင္းမည္ဟု ေျပာ ထားပါသည္။
            ကမၻာ၊ ၃း ၂၂"ထာဝရဘုရားသခင္ကလည္း လူသည္ ငါတို႕တြင္ တစ္ပါးပါးကဲ့သို႕ျဖစ္၍၊ ေကာင္းမေကာင္းကိုသိတတ္၏။ ေကာင္းမေကာင္းသိျခင္း သည္ ဘုရားသခင္၏ပံုသ႑ာန္ႏွင့္ တူျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အေတြးအေခၚ၊ ဥာဏပညာ၊ အဆိုးအေကာင္း၊ လွျခင္း၊ ဆိုးျခင္းလည္းသိၾကပါသည္။ ကမၻာေပၚ ရွိ သတၲဝါအေပါင္းတို႕ကို လူသည္ အုပ္စိုးေနပါသည္။ တိရိစၦာန္မွန္သမွ် လူကို မေၾကာက္ေသာ သတၲဝါမရွိဘူး၊ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ပံုသၭဏာန္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္ေျပာသည္အတိုင္းျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ လူသည္ ေျမမႈန္႕ ႏွင့္ဖန္ဆင္းကာ လူရဲ့ခႏၶာကိုယ္ကျပေနပါသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ေျမမႈန္႕ျဖစ္ ေၾကာင္း ခႏၶာကိုယ္ညစ္ပတ္ေနပါသည္။ ေန႕၊ ညေရခ်ိဳးဘို႕လိုအပ္ပါသည္။ လူသား အားေရမခ်ိဳးရင္ အနာမွာေနလိုမျဖစ္ဘူး၊ ေျမမႈန္႕ညစ္ပတ္တာမ်ား ထြက္ေန ေသာေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးဘို႕လိုအပ္ပါသည္။
            အမ်ိဳးသမီးမ်ား ကေလးေမြးဖြားသည့္အခါ ေဝဒနာမခံစားေသာသူ ရွိသလား၊ မရွိဘူး၊ ေယာက်ာ္းတိုင္းေခြ်းမထြက္ဘဲနဲ႕ စားဘို႕၊ ေသာက္ဘို႕ ရသလား၊ မရဘူး၊ ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းေျပာသည့္အတိုင္း လူအားလံုးႀကံဳေတြ႕ ေနၾကပါသည္။ မပင္ပန္းဘဲနဲ႕ စားေသာက္ေသာသူမရွိပါ။ ျဗဟၼာ (ေခၚ) နတ္ ေျပာေသာအရာႏွင့္ လူသားလႈပ္ရွားနည္းဟာ တူညီသလား၊ မတူညီဘူး၊ အသက္ ရွင္ေသာထာဝရဘုရားသခင္ ေျပာသည့္အတိုင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
            လူကိုဖန္ဆင္းသူသည္ ထာဝရအသက္ရွင္ေသာဘုရားသည္ ဖန္ဆင္း ထားသည္ဆိုတာ ပံုသက္ေသျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ( ဦးေရႊေအာင္ေရးစာအုပ္)
            ဦးေရႊေအာင္ေရးေသာစာအုပ္မွာ ေဝဒေခတ္မွ ဗုဒၶေခတ္တိုင္ေအာင္ အတၲဝါဒမွာ အနတၲဝါဒခရီးစဥ္စာအုပ္ကို ဖတ္သည့္အခါမွာ၊ ျဗဟၼာသည္ ဖန္ဆင္း ရွင္ျဖစ္သည္။ ကြ်ႏု္ပ္တို႕သည္ ေျပာျခင္း၊ ဆိုျခင္း၊ လုပ္ျခင္း၊ ကိုင္ျခင္း၊ ေတြးေ ေခၚျခင္းသည္ ျဗဟၼာ၏ေျပာျခင္းျဖစ္ပါသည္ဟု စာမ်က္ႏွာ (၇၄) မွာေရးထား ပါသည္။ ျဗဟၼာသည္ အိုျခင္း၊ နာျခင္း၊ ေသျခင္း စသည့္ ဒုကၡမ်ိဳးစံုတို႕မွ လြတ္ေျမာက္သြားျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ျဗဟၼာသည္ အရွိတရားျဖစ္၏။ သို႕ျဖစ္၍ ျဗဟၼာသည္ ေနရာတိုင္းမွာရွိ၏။ ကာလတိုင္းမွာရွိ၏။ အေျပာင္းအလဲမရွိ၊ တစ္သားတည္းျဖစ္၍ စာမ်က္ႏွာ (၇၉) မွာ ေတြ႕ရပါသည္။ စာမ်က္ႏွာ (၂၀၅) မွာ ဤေနရာ  နတ္ေဒဝါမ်ားဆိုသည္မွာ ျဗဟၼာျဖစ္ပါသည္။ နတ္ေဒဝါေနရာ ၌ ျဗဟၼာကို အစားသြင္းလာပါသည္။ စာမ်က္ႏွာ (၂၂၄) မွာ ထာဝရဘုရား သခင္သည္ ဖန္ဆင္းရွင္မဟုတ္ဟု ျငင္းဆိုထားပါသည္။ စာမ်က္ႏွာ (၃၁၄) မွာ ျဗဟၼာသည္ ေလာကကိုႏႈတ္ယူ၍ ဖန္ဆင္းလိုက္လွ်င္လည္း ေလာကသည္ အႏၲျဖစ္မသြားဘဲ အနႏၲအျဖစ္သာ က်န္ရစ္ပါ၏။

လူသား

         လူသည္ ျဗဟၼာမွဆင္းသက္လာသည္ဟူ၍လည္း ဆိုၾက၏။ အခန္း (၈) စာမ်က္ႏွာ (၃၁၀) မွာေတြ႕ရသည္။ ေမ်ာက္မွဆင္းသက္သည္ဟူ၍လည္း ဆိုၾကသည္။ ေထရ္ဝါဒေခတ္မွ ဗုဒၶဝါဒေခတ္မွာ လူဖန္ဆင္းျခင္းကိုမေတြ႕ဖူး၊ လူဖန္ဆင္းသူသည္ မေသခ်ာ၊ မေရရာျဖစ္ေနပါသည္။
စာမ်က္ႏွာ (၃၂၈)
ဥပါဒါန္ပစၥယသာေဝါဟူေသာ ပဋိစၥသမုပၸာဒ္အရ ေလာကကိုဖန္ဆင္းသူမွာ ထာဝရဘုရားမဟုတ္ဘဲ ဥပါဒါန္သာျဖစ္ပါသည္။ ဥပါဒါန္သည္ ေလာကကို ဖန္ ဆင္းရာ၌ မိမိသည္ပင္ ဖန္ဆင္းသူ (အတၲဝါဒုပါဒါန္) မိမိသည္ပင္ ဖန္ဆင္းစရာ ပစၥည္း (ကာမုပါဒါန္) မိမိသည္ပင္ ကိရိယာတန္ဆာပလာ (သီလဗၺတုပါဒါန္) မိမိသည္ပင္ အတတ္ပညာ ( ဒိ႒ဳပါဒါန္) အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ပါသည္။ ေလာက ကိုဖန္ဆင္းရန္ ဥပါဒါန္အတြက္ အားလံုးျပည့္စံုၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ဥပါဒါန္က ဥပါဒါန္ ကိုပင္ အသံုးျပဳပါသည္။ သို႕ျဖစ္၍လည္း ဥပါဒါန္သည္ ဖန္ဆင္းရွင္အျဖစ္ ပဋိသမုပၸာဒ္ ေဒသနာေတာ္၌ ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
စာမ်က္ႏွာ (၃၈၅)
ျဗဟၼာဏတို႕ အလိုအရ ေလာကႏွင့္နိဗၺာန္သည္ တစ္ခုတည္းျဖစ္ပါသည္။ အစိတ္ႏွင္အေပါင္းအျဖစ္သာ ျခားပါသည္။ နိဗၺာန္သည္ အေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ေလာကသည္ အက်ိဳးျဖစ္သည္။ နိဗၺာန္ႏွင့္ေလာကသည္ ေရႊႏွင့္လက္ေကာက္ ကဲ့သို႕ အမ်ိဳးအစားအားျဖင့္ တစ္ခုတည္းျဖစ္ပါသည္။
စာမ်က္ႏွာ (၃၈၈)
ဤဘာသာ သဝါဒအရ နိဗၺာန္မရွိလွ်င္လည္း ေလာကသည္ မျဖစ္ေပၚမလာႏိုင္။ ေလာကမရွိလွ်င္လည္း နိဗၺာန္ကိုသိ၍မရ၊ ထို႕ေၾကာင့္ နိဗၺာန္ႏွင့္ေလာကသည္ အရွိႏွင့္အသြင္သၭဏာန္ (သို႕) သာမညႏွင့္ ဝိေသသအျဖစ္ ဆက္သြယ္ေနပါ သည္။
စာမ်က္ႏွာ (၅၉)
ေလာကသည္ ေသတတ္၍ ျဗဟၼာသည္မေသတတ္ဟူ၍လည္း ဆိုၾကပါသည္။
            ဦးေရႊေအာင္ေရးထားေသာစာအုပ္ကို ကြ်န္ေတာ္ဖတ္ေလ့လာသည့္အခါ မွာ ျဗဟၼာႏွင့္နတ္သည္ မခြဲျခားဘူး၊ အတူတူပင္ျဖစ္ပါသည္။ ျဗဟၼာသည္ ဖန္ဆင္းရွင္ျဖစ္သည္ဟု အခိုင္အမာေရးထားပါသည္။ ဘယ္လိုဖန္ဆင္းပံု၊ ဖန္ဆင္းနည္းေဖာ္မျပဘူး၊ မေသခ်ာ၊ မေရရာျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုး ဖန္ဆင္း ရွင္သည္ ျဗဟၼာမဟုတ္ဘူး၊ ဥပါဒါန္ျဖစ္သည္ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ေလာက၏ ဖန္ဆင္းရွင္သည္ ဖန္ဆင္းရွင္ႏွစ္ဦးျဖစ္ေနပါသည္။ လူသားျဗဟၼာမွ ဆင္းသက္  လာသည္ဟု ေျပာထားပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ျဗဟၼာပံုဥၭဏာန္ႏွင့္ လူသား၏ပံုသၭဏာန္ တူသလား၊ မတူဘူး၊ မတူဘူး၊ ျဗဟၼာႏွင့္နတ္သည္ အတူတူပင္ျဖစ္ၿပီး ဖန္ဆင္း ရွင္ျဖစ္သည္ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ လူသားသည္ ဖန္ဆင္းရွင္ကို ကိုးကြယ္ရမည့္အရာျဖစ္ပါသည္။
            ျဗဟၼာေခၚနတ္သည္ ေလာကႏွင့္လူသားကို ဖန္ဆင္းရွင္မဟုတ္ဘူး၊ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားလည္း ကန္႕ကြက္ပါသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ၊ ငါ့ေနာက္ ဘုရား တစ္ဆူပြင့္မည့္သူသည္ ေလာကသားမ်ား ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္၍ ဖန္ဆင္းရွင္ ျဖစ္သည္ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ အရိေမတၲယ်ဘုရားသည္ ေနာက္ဘုရားမရွိ ဘူးဟု ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားကိုယ္တိုင္ ေျပာထားပါသည္။ ျဗဟၼာ (သို႕) နတ္ကို ဘာေၾကာင့္ ဘုရားဟုမေခၚတာလဲ၊ ဖန္ဆင္းရွင္မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ မေခၚတာျဖစ္သည္။ လူသည္ ျဗဟၼာ (သို႕) နတ္ႏွင့္မတူဘူး၊ ဖန္ဆင္းျခင္းသည္ ဖန္ဆင္းရွင္ႏွင့္တူရမည္။ လူႏွင့္ ျဗဟၼာ (သို႕) နတ္႐ုပ္လံုးဝမတူဘူး။

နတ္ျဖစ္ေပၚလာပံု

            နတ္သည္ ထာဝရဘုရားသခင္၏ လက္ေထာက္ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ နိဗၺာန္မွာ ထာဝရဘုရားသခင္ႏွင့္အတူတူေနပါသည္။ နတ္သည္ စိတ္ဓါတ္မ ေကာင္းေသာ ႀကံစည္ၿပီး သူ႕၏လက္ေအာက္ နိဗၺာန္တမန္ေတာ္မ်ားကို စည္း ႐ံုးၿပီး ထာဝရဘုရားသခင္ စစ္တိုက္မည္။ သူ႕ရဲ့ထိပ္ဆံုးမွာ ငါထိုင္မည္ဟု ႀကံ စည္၍ သူသည္ ဘုရားေနရာကို လုယူခ်င္ေသာစိတ္ရွိပါသည္။ (ေဟရွာ၊ ၁၄း ၁၂- ၁၄) မွာ မိုးတိမ္ထိပ္ေပၚသို႕ငါတက္မည္၊ အျမင့္ဆံုးေသာ ဘုရားကဲ့သို႕ ငါေနမည္ဟု စိတ္အႀကံရွိေလ၏။
            ဗ်ာဒိတ္က်မ္း၊ ၁၆း ၁၄ နိမိတ္လကၡဏာတို႕ကိုျပေသာ နတ္ဆိုး၏ဝိညာဥ္ ျဖစ္သတည္း။ ထိုဝိညာဥ္တို႕သည္ ေလာကီတစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ရွိေသာ ရွင္ဘုရင္ တို႕ထံသို႕ထြက္သြား၍ အနႏၲတန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၏ ေန႕ ႀကီး၌ စစ္တိုက္ျခင္းအလို႕ငွါ စုေဝးေစၾကသည္။
            ဗ်ာဒိတ္က်မ္း၊ ၁၂း ၇-၉  "ေကာင္းကင္၌စစ္ျဖစ္၍ မိေကၡလႏွင့္ သူ၏ ေကာင္းကင္တမန္တို႕သည္ နဂါးကိုစစ္တိုက္ၾက၏။ နဂါးႏွင့္သူ၏တမန္ တို႕သည္ စစ္တိုက္၍မႏိုင္ၾက။ ေကာင္းကင္၌လည္း ေနစရာမရွိ၊ ထိုအခါ ဤေလာကတစ္ႏိုင္ငံလံုးကိုလွည့္ျဖား၍ မာရ္နတ္၊ စာတန္၊ နတ္ဆိုး၊ ျဗဟၼာ အမည္ရွိေသာ ေရွးေျြမေဟာင္းတည္းဟူေသာ လူစီဖါ နဂါးႀကီးကိုင္း၊ သူႏွင့္အတူ သူ၏တမန္တို႕ကိုင္း ေျမႀကီးသို႕ခ်လိုက္ၾက၏။
            ျဗဟၼာ(ေခၚ) နတ္သည္ ထာဝရဘုရားသခင္၏ လက္ေထာက္ျဖစ္၍ ထာဝ၇ဘုရား၏ေနရာကို ဝင္လုမရေသာ ေလာကလူသားမ်ားကို လွည့္ျဖားေန ပါသည္။ နတ္သည္ အစမွာ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံ (ေခၚ) နိဗၺာန္မွာ ထာဝရဘုရား သခင္ႏွင့္ အတူတူေနေသာသူျဖစ္၍ သူသည္ ေကာင္းကင္တမန္ျဖစ္၍ နံႏွင့္ ဝိညာဥ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ ေအာက္မွာမေနခ်င္ဘူး၊ ထိပ္ ဆံုးမွာဘဲေနခ်င္ပါသည္။ သူေျပာေသာစကားသည္ အေျပာေကာင္းသည္၊ လွည့္ ျဖားျခင္းႏွင့္ျပည့္စံု၍ သူ၏တန္ခိုးသည္ လွည့္ျဖားျခင္း အနႏၲတန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စံု ေသာသူျဖစ္ပါသည္။ နတ္ (ေခၚ) ျဗဟၼာ၊ စာတန္တို႕အဖြဲ႕မွာ ေနစရာေနရာ သည္ ထာဝရမီးငရဲအိုင္ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္ အိုျခင္း၊ ေသျခင္း မရွိပါ။ နာ ျခင္းႏွင့္ျပည့္စံုမည္။ ေသျခင္းမရွိဘူး၊ ထာဝရမီးအိုင္ငရဲျပည္မွာ နတ္အဖြဲ႕ဝင္ မွာ ပါဝင္ေသာ လူသားအားလံုး ဒုကၡႏွင့္ ထာဝရေသျခင္းမရွိေသာေနရာ နာျခင္း ႏွင့္ရင္ဆိုင္ရမည္။ နတ္သည္ ဖန္ဆင္းရွင္မဟုတ္၊ လွည့္ျဖားေသာသူျဖစ္ပါသည္။ လိမ္ညာျခင္းႏွင့္ျပည့္ပါသည္။ ေယာဟန္၊ ၈း ၄၄ "သူသည္ မုသာ၏အဘျဖစ္ သည"။ 

(ေဝဒေခတ္ကိုးကြယ္ယံုၾကည္သူ) စာမ်က္ႏွာ (၃၆)
      ေဝဒေခတ္နတ္မ်ားကို အုပ္စုသံုးစုခြဲၾကပါသည္။ အုပ္စုတစ္စုလွ်င္ နတ္ေပါင္း (၁၃) ေယာက္က်စီျဖင့္ စုစုေပါင္း (နတ္)ေပါင္း (၃၃) ေယာက္ရွိေၾကာင္း ဆိုပါသည္။ အုပ္စုသံုးစုအနက္ ပထမအုပ္စုဝင္နတ္မ်ားကို ေျမနတ္မ်ား ( ပထဝိ႒သိုက) ဟုေခၚပါသည္။ ထိုေျမနတ္မ်ားအနက္ ထင္၇ွားေသာနတ္မ်ားမွာ ေျမနတ္ (ပထဝိ) မီးနတ္(အဂိ) ေသာမနတ္တို႕ျဖစ္ၾကပါသည္။ ဒုတိယအုပ္စုဝင္နတ္မ်ားအနက္ ထင္ရွားေသာနတ္မ်ားမွာ သိၾကား (ဣျႏၷ) ေလနတ္ (ဝါယု) မိုးနတ္ (ပဇၨဳႏၷ) ေရနတ္ (အာပါ) တို႕ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းတို႕ကို ေကာင္းကင္နတ္မ်ား               ( အနၲလိကၡ႒ာနိက) ဟုေခၚၾကပါသည္။ တတိယနတ္မ်ားအနက္ ထင္ရွားေသာ နတ္မ်ားမွာ ေနနတ္ (သူရိယ) အဂုဏ္နတ္ (ဥႆ)ညဥ့္နတ္ (ရာၾတိတို႕ျဖစ္ၾက ပါသည္။ ယင္းတို႕ကို အာကာသနတ္မ်ား ( ဒ်ဳ႒ာနိက) ဟုေခၚၾကပါသည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႕ႏွင့္မကြ်မ္းေသာ ဝိတၲိပူရွန္ေဒ်ာ္စေသာ ေဝဒေခတ္နတ္မ်ားကို ဤေနရာ၌ ေဖာ္ျပျခင္းမျပဳေတာ့ဘဲ ခ်န္ထားခဲ့ပါသည္။
            နတ္သည္ ဖန္ဆင္းရွင္ျဖစ္ရင္ ဘာေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား အာကာသနတ္မ်ားကို မကြ်မ္းက်င္သလဲ၊ နတ္ဆိုတာအတူတူမဟုတ္ဘူး၊ ဖန္ဆင္း ရွင္မဟုတ္ဘူး၊ သားသမီးမ်ားက မိခင္ႏွင့္ဖခင္မသိရင္ ဖခင္ႏွင့္မိခင္ မဟုတ္လို႕ ျဖစ္ပါသည္။
            ဗ်ာဒိတ္၊ ၁၂း၃-၄ "ေကာင္းကင္၌ အျခားေသာနိမိတ္လကၡဏာေပၚ လာသည္ကား၊ အဆင္းနီေသာနဂါးႀကီးသည္ ေခါင္းခုႏွစ္လံုး၊ ခ်ိဳဆယ္ေခ်ာင္း ႏွင့္တကြ ေခါင္းေပၚ၌ သရဖူခုႏွစ္ခုကို ေဆာင္းလ်က္ရွိ၏။ သူ၏အၿမီးသည္ ေကာင္းကင္ၾကယ္သံုးစုတစ္စုကို ဆြဲငင္၍ ေျမႀကီးသို႕ခ်လိုက္ေလ၏။
            ေျမႀကီးမွာ နတ္မ်ားသည္ သံုးစုတစ္စုရွိတယ္ဆိုတာ က်မ္းစာမွာ ေဖာ္ ျပထားပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ နတ္ကို လူ၏စိတ္ႏွလံုးကို ကြယ္ေစပါသည္။ နတ္သည္ ဖန္ဆင္းရွင္မဟုတ္၊ လူကိုလွည့္ျဖားေသြးေဆာင္၍ အကြ်ႏု္ပ္တို႕ပစၥည္း ကို အတင္းအဓမၼရယူသူ မုသာအဘျဖစ္ပါသည္။
            ကမၻာ၊ ၃း ၄-၅ မုသာသံုးၿပီး ယေန႕အထိ မုသာေျပာေသာနတ္ျဖစ္ ၍  မုသာအဘျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားတစ္ဆူတည္းရွိ၏။ ဘာေၾကာင့္ နတ္ကို ဘုရားဟုေခၚသနည္း။

ဘုရားသခင္
            ဗ်ာဒိတ္က်မ္း၊ ၁း ၈ "ငါသည္ အာလဖျဖစ္၏။ ဩေမဃလည္းျဖစ္၏ ဟု အနႏၲတန္ခိုးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူ၍ ပစၥဳပၸန္၊ အတိတ္၊ အနာဂတ္ကာလ အစဥ္ ရွိေတာ္မူေသာ ထာဝရအရွင္မိန္႕ေတာ္မူ၏"။
            ေယရမိ၊ ၁၀း ၁၁ "သာသနာပလူတို႕အား ေျပာစကားမူကား၊ ေကာင္း ကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကို မဖန္ဆင္းေသာဘုရားတဆို႕သည္ ဤေကာင္းကင္ေအာက္၊ ဤ ေျမႀကီးျပင္မွ ကြယ္ေပ်ာက္သြားလိမ့္မည္။ အငယ္ (၁၀) မွာ ထာဝရဘုရား၊ မွန္ေသာဘုရား၊ အသက္ရွင္ေသာဘုရား၊ နိစၥထာဝရဘုရားျဖစ္ေတာ္မူ၏။ အမ်က္ထြက္လွ်င္ ေျမႀကီးတုန္လႈပ္ရ၏။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႕သည္ အမ်က္ေတာ္ကို မခံႏိုင္ၾက။ ဆာလံ (၈၃) ထာဝရဘုရားဟူ၍ နာမေတာ္ရွိေသာ ကိုယ္ေတာ္ တစ္ပါးတည္းသာလွ်င္ ေျမႀကီးတစ္ျပင္လံုးအေပၚမွာ အျမင့္ဆံုးေသာဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူေၾကာင္းကို သိၾကပါေစေသာ။ (မႆဲ၊ ၂၄း ၃၅) ေကာင္းကင္ႏွင့္ ေျမႀကီးမတည္ေသာ္လည္း ငါ့စကားတည္လိမ့္မည္၊ ထာဝရအသက္ရွင္ေသာ ဘုရားသခင္အေရွ႕မွာ မထင္ရွားေသာအရာ တစ္ခုမွ်မရွိပါ။
            ထာဝရဘုရားအေရွ႕မွာ ဘာမွ်ဖံုးကြယ္လို႕မရဘူး၊ အရာခပ္သိမ္းအုပ္ စိုးေသာ ဘုရားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေယာဟန္၊ ၃း ၁၆ ]]ဘုရားသခင္ သည္ ေလာကီသားတို႕ကို ခ်စ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ တစ္ဦးတည္းေသာသားေတာ္ စြန္႕ေတာ္မူသည့္တိုင္ေအာင္ ခ်စ္ေတာ္မူ၏။ သူ႕ကိုယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရ အသက္ကိုရမည္ဟု ေျပာထားပါသည္။
            မႆဲ၊ ၁၁း ၂၈ ဝန္ေလး၍ပင္ပန္းေသာသူအေပါင္းတို႕၊ ငါ့ထံသို႕ လာၾကေလာ့၊ ငါသည္ခ်မ္းသာေပးမည္၊ ဘုရားသခင္ေျပာထားေသာအရာ အမ်ား ႀကီးရွိပါသည္။ ေလာကမွာရွိတယ္၊ လူတို႕သည္ ဘုရားလို႕ေခၚေသာ အရာဝတၴဳမွာ အမ်ားႀကီးရွိပါသည္။ လူကိုအသက္ခ်မ္းသာေပးျခင္း၊ ဆရာဝန္မ်ား မကုသႏိုင္ေသာအရာ၊ ကုသေပးေသာဘုရားမရွိပါ။ ထာဝရ အသက္ကိုေပးေသာဘုရား၊ ကယ္တင္ႏိုင္ေသာဘုရား၊ ငရဲျပည္မွ လြတ္ေျမာက္ ေစေသာဘုရားမရွိဘူး၊ ေကာင္းကင္ေျမႀကီးမွာရွိေသာ မိုးေကာင္းကင္၊ ၾကယ္၊ လ၊ ေန ခပ္သိမ္းေသာအရာအားလံုး ဖန္ဆင္းနည္းပံုမ်ား ေသေသခ်ာခ်ာ ေျပာေသာဘုရားမရွိဘူး၊ ေလာကဓါတ္အားလံုး ဖန္ဆင္းရွင္၊ ဖန္ဆင္းပံုသ႑ာန္ အားလံုး၊ နိဗၺာန္ျပည္၊ ငရဲျပည္အားလံုး ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ရွင္းျပႏိုင္ေသာ ဘုရားသည္ ထာဝရအသက္ရွင္ေတာ္မူေသာ ဖန္ဆင္းရွင္ တစ္ပါးတစ္ဆူ တည္းရွိပါသည္။ ခမည္းေတာ္၊ သားေတာ္၊ သန္႕ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ သံုးပါးတစ္ဆူဘုရားသာရွိသည္။
            ထာဝရအရိေမတၲယ်ဘုရား (ေခၚ) ေယ႐ႈဘုရားသည္ ငါ့ကိုေခၚေလာ့၊ ငါထူးမည္ဟု ေျပာထားပါသည္ (ေယရမိ၊ ၃၃း ၃)။ ေခၚပါ၊ ထူးမည္၊ ေရာဂါ အားလံုးကို ကုသေပးေသာဘုရားသခင္၊ မကုသႏိုင္ေသာအရာ တစ္စံုတစ္ခုမွ် မရွိပါ။ အရာအားလံုး ကုသေပးႏိုင္ေသာ ထာဝရဘုရားသခင္ ဖန္ဆင္းရွင္၊ ဖန္ဆင္းလို ကုသေပးႏိုင္ပါသည္။
            ဗုဒၡျမတ္စြာဘုရားပြင့္မည္ဟုေျပာေသာ အရိေမတၲယ် (ေခၚ) ေယ႐ႈ နာမႏွင့္ ေခၚသူတိုင္းထူးပါသည္။  
လူ၏ဘဝဟာ နားလည္ၿပီလား။

မိတ္ေဆြ - ကယ္တင္ႏိုင္ေသာသူ ဘုရားေတြ႕ၿပီလား။
အသက္ရွင္ေသာဘုရားသခင္ဘဲ ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္ပါသည္။
အသက္ရွိေသာသူကား၊ အသက္ရွင္ေသာအရာေပးႏိုင္ပါသည္။
အသက္မရွင္ေသာသူဟာ အသက္ရွင္ျခင္းမေပးႏိုင္ဘူး။
ကယ္တင္ရွင္ေတြ႕ရင္ေခၚပါ။ ထူးလိမ့္မည္။
ယေန႕ ေလာကမွာ တခဏဘဲ ဒုကၡဆင္းရဲခံစားရမည္။

ထာဝရဒုကၡဆင္းရဲဘဝမွာ ကယ္တင္ရွင္ေယ႐ႈဘုရား (ေခၚ) အရိေမတၲယ်သည္ ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္ပါသည္။

Monday, February 22, 2010

ေလာကတြင္ လူျဖစ္ျခင္း

ေလာကတြင္ လူျဖစ္ျခင္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ ေတြးေတာ ၾကံဆခ်က္မွ်ား အမ်ိဳးမ်ိဳး အေထြေထြ၊ လူတစ္ကိုယ္ စိတ္တစ္မ်ိဳးဆိုသည့္စကားအတိုင္း ခံယူေတြးေခၚကာ လက္ခံက်င့္သံုးက်ေသာ္လည္း၊ မွန္သည္၊ မွားသည္ ဤႏွစ္လီကိုကား ေသခ်ာေဝဖန္ ပိုင္းျခားျခင္းျဖင့္ ၾကည့္တတ္ရန္ကား လြန္စြာမွပင္ အေရးပါလွေပသည္။ ဆိုပါစို႔ အမွန္တကယ္ပင္ အေရးပါလွေသာ အဓိက အခ်က္သည္ကား တစ္ဘဝစာအတြက္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ေလာကတြင္ ဧေကာဗုေဒၶါ တစ္ဆူတည္းေသာ ဘုရားျမတ္ရွင္ေတာ္ကိုယ္ေတာ္တိုင္က ထာဝရ “ဘုရားေကာင္းျမတ္ေတာ္မူသည့္အေၾကာင္းကို ျမည္းစမ္း၍ သိမွတ္ၾကေလာ့” ဟူေသာ အသက္ရွင္သည္၊ သိမွတ္ႏိုင္သည္၊ လြတ္လပ္စြာျဖင့္ အဓမၼမပါ ကိုးကြယ္ၾကႏိုင္ေစေရး ဤကဲ့သို႔ေသာ  မိန္႔ဆိုစကားထားေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
      လက္ေတြ႔တြင္ ေလာကီလူသားအမ်ားစုတို႔က ဘုရားျမတ္ရွင္က လူတို႔ကို ဖန္ဆင္းခဲ့သည္ ဆိုျခင္းကိစၥကို လက္မခံၾကလိုေသာ္လည္း၊ ယုတၱိမတန္ေသာ စကားတို႔ကိုကား အလြယ္ယံုမွတ္မွားၾကေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း အထက္ပါစကားႏွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ သမၼာက်မ္းစာက လူျဖစ္ျခင္းကို ေလးမ်ိဳးေလးစားျဖင့္ ခြဲျခားကာ ျပသခဲ့ပါသည္။
      ၁။ မိခင္၊ ဖခင္ မရွိေျမမႈန္႔မွ အရြယ္ေရာက္ျပီးေသာ  လူျဖစ္ျခင္းကို အာဒံအားျဖင့္သိႏိုင္သလို၊
      ၂။ နံရိုးမွ လူျဖစ္လာေသာ အခ်င္းအရာကို ဧဝအားျဖင့္ ခ်က္ျခင္း အရြယ္ေရာက္ျပီးေသာ ကေလးဘဝမရွိအသက္တာကို အာဒံကဲ့သို႔ ဧဝကိုလည္း ေတြ႕ျမင္ သိရွိနားလည္ႏိုင္ေပသည္၊
      ၃။ မိဘ ႏွစ္ပါးမွ ေဖြးဖြားလာေသာ အရာကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ကိုယ္တိုင္အားျဖင့္ သိႏိုင္ေပသည္၊
      ၄။ မိခင္သာရွိျပီး ဖခင္မရွိေသာ အျဖစ္ကိုကား သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ဘုရားအားျဖင့္ လူဇာတိကို ခံယူေတာ္မူခဲ့ေသာ ခရစ္ေတာ္ဘုရား၏ အျဖစ္ေတာ္တြင္ ျမင္ေတြ႕ႏိုင္ေပသည္ . . . . . . . ..
ဟူ၍လည္းေကာင္း အမ်ိဳးေလးပါကို ေတြ႔ရေသာ္လည္း၊ လူတိုင္းနာလည္ႏိုင္ေသာ ဘာသာစကားမ်ားအားျဖင့္လည္းေကာင္း သမၼာက်မ္းစာကို ဖတ္ရႈႏိုင္ေသာ္လည္း လူအခ်ိဳ႔တို႔သည္ လက္မခံလိုၾက၊ အထူးသျဖင့္ ယုတၱိမတန္ဆိုကာ ျငင္းပယ္ၾကေလေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း လူတို႔သည္ အလြယ္တကူျဖင့္ လက္ခံယံုၾကည္ထားၾကသည္ကို ေဖၚျပရပါမူကား။
      ၁။ ဥပပတ္ပဋိသေႏၶ  ယခယခင္ဘဝက ဝိညာဥ္ခ်ဳပ္သည္ႏွင့္     ဥံဳဖြဟူေသာ အသြင္ျဖင့္ ရုတ္ခ်ည္းပင္၊ ၁၆၊ ၁၇ အရြယ္စေသာ အျဖစ္ကိုရေသာ ဘဝဟူ၍လည္းေကာင္း။ နတ္သား၊ နတ္သမီး၊ ရုကၡစိုး၊ အာကသစိုးနတ္စသည္ျဖင့္ေတြ႔ျမင္ေလ့လာမွတ္သားခဲ့ရပါသည္။
      ၂။အသံေသဒဇ ပဋိသေႏၶ အညွိကို စြဲ၍ ေသးငယ္ေသာ ကလပ္စည္းတခုမွ ၾကီးထြားလာကာ လူအျဖစ္ကို ယူေသာ သူတို႔သည္ ရွိေလ၏။  သစ္ပင္၊ ေတာေတာင္ရွိ၊ အညစ္အေၾကးတို႔မွလည္း လူျဖစ္လာျခင္း ဟူ၍လည္းေကာင္း။ ၾကာပန္းမွ ေမြးေသာ၊ ပဒုမၼာေဒဝီ၊ ဝါးပင္မွ ေမြးေသာ၊ ေဝဠဳဝ ႏွင့္ မန္းက်ည္းပင္မွေမြးေသာ စိဥၥာမာနႏွင့္ သာမန္မဟုတ္ နားအတြင္းမွ ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ရွင္သီဝလိ၊ ခ်က္အတြင္းမွ ေမြးခဲ့ေသာ ရွင္ဥပဂုတၱမေထရ္ စသည္တို႔ပင္ျဖစ္သည္။
      ၃။  အအ႑ဇ ပဋိသေႏၶ ၾကက္မ်ားကဲ့သို႔ ဥမွျဖစ္လာေသာ သူမ်ားကို က်ိဳက္ထီးရိုးသမိုင္းမွ မင္းသားမ်ားကို ျမင့္ေတြ႔ သိရွိႏိုင္ေပသည္။   မိမရွိ၊ ဖမရွိ အလိုလို ျဖစ္ေပၚလာေသာ ဘဝဟူ၍လည္းေကာင္း။
      ၄။ ဂဗၻေသယ်က ပဋိသေႏၶ စေသာ လူမိဘ မ်ိဳးရိုးႏွစ္သြယ္ ေပါင္းစပ္ျခင္းအားျဖင့္ ဘဝဟူေသာ အရာကို ရသည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ရွိေသာ စကားတို႔ကိုကား အတိုင္းမသိ အဟုတ္ထင္ကာ၊  သမၼာက်မ္းစာကို ဆန္႔က်င္ေနေသာ မူမ်ားကိုကား လူတို႔သည္ အလြယ္တကူပင္ အေမးအျမန္းမရွိ လက္ခံယံုၾကည္တတ္ၾကေလသည္။
 

ထို႔ေၾကာင့္ ဆိုေရးရွိက ဆိုအပ္လွသည္ ဆိုေသာစကားအတိုင္းပင္ အထက္ပါ လူျဖစ္နည္း တို႔တြင္ သိပၸံအားျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သဘာဝဓမၼအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အဘယ္အရာသည္ မွန္သည္၊ မွားသည္ကို ကိုယ္တိုင္သာ ခ်င့္ခ်ိန္၍ ယံုမွတ္ကာ ဘဝကို ပံုအပ္၍ ကိုးကြယ္အားထားရာျဖစ္ေၾကာင္း သိမွတ္ကာ၊ ယခုဘဝေနာင္ဘဝအတြက္ စိတ္ေအးခ်မ္းသာ ျမတ္ေသာ နန္အမတကို တက္လွမ္းႏိုင္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳကာ ေရးသားလိုက္ရပါသည္။

ဘုရားသာသနာေတာ္ျမတ္ကို ဖ်က္ဆီးေသာသူတို႔အား ေရြးခ်ယ္၍ျပဆိုျခင္း။

ဘုရားသခင္၏ သာသနာေတာ္ျမတ္ကို၊ အဘယ္သူတို႔သည္ ဖ်က္ဆီးတတ္ပါသနည္းဆိုလွ်င္။ သဃၤန္းကို ၀တ္ရံုကုန္ေသာ ဦးျပည္းေခါင္းတံုး ရိတ္ေသာ ရဟန္းတို႔သာလွ်င္ဖ်က္တတ္သည္ဟူ၍၊ ဗုဒၶေဃာသ သုပၸတၱိက်မ္းတြင္ျပဆိုသည္။ ၄င္း ျပဆိုေသာ ပါဠိမွာ။ ။ ယထာဟိမိဂိႏၵႆ၊ သီဟႆ မိဂရာဇိေနာ၊ နတႆ မံသံခါဒႏၱိ၊ သိဂၤါလသုနကၡာဇေမၼာ။ ။သရိေယသု သမုပၸႏၷာကိမိေယာ၊ မံသေဘာဇနာ သီဟမံသာနိ၊ ခါဒႏၱိနအေညသာမဒမိဂါ။ ။တေထ၀ ဗုဒၶႆသာနေန၊ နဒူသရႏၱိ၊ သဒၶမၼံဣဒၶိ၊ ပတၱာအပတိဌိယာ၊ ဣေဒေ၀ ပါပဘိကၡဳေယ၊ မု႑သံဃာဋိပါရုတာ၊ ေတဒူသရႏၱိ၊ သဒၶမၼံ၊ သမၼာသမၺဳဒၶေဒသိတံ။ ။ဟူ၍ ပါဠိလာရွိသည္ႏွင့္အညီ၊ ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ဆိုရလွ်င္ကား။ ။ယထာဟိ၊ အၾကယ္ခ်ဲ့၍ ျပဆိုရေပအံ့။ မိဂိႏၵႆ၊ သားေကာင္ အေပါင္းတို႔ကို အစိုးရေသာ ၊ မိဂရာဇိေနာ၊ သားေကာင္တကာတို႔၏ မင္းလည္းျဖစ္ေသာ။ သီဟႆ၊ ျခေသၤ့မင္း၏။ မံသံ၊ အသားကို။ ဇေမၼာ၊ ယုတ္မာကုန္ေသာ၊ သိဂၤါလသုနကၡာ၊ ေျမေခြးတို႔သည္။ နခါဒႏၱိ၊ မစား၀ံ့ကုန္။ တႆသီဟႆ၊  ျခေသၤ့မင္း၏။ သရိေယသု၊ ကိုယ္၌။ သမုပၸႏၷာ၊ ျဖစ္ကုန္ေသာ။ ကိမိေယာ၊ အေလွးတို႔သည္။ ခါဒႏၱိ၊ စားကုန္၏။ နအေည၊ အေလွးမွတပါးျဖစ္ကုန္ေသာ။ သာပဒမိဂါ၊ ေျခရွိေျခမဲ့ျဖစ္ေသာ၊ သားေကာင္အေပါင္းတို႔သည္။ နခါဒႏၱိ၊ မစား၀ံ့ကုန္၊ တေထ၀၊ ထိုနည္းတူ။ ဗုဒၶႆ၊ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏။ သာသနံ၊ သာသနာေတာ္ကို။ သဒၶမၼဣဒၶိ၊ ေကာင္းေသာ တန္ခိုးႏွင့္ျပည့္စံုေသာသူတို႔သည္၎။ ပတၱာပိ အပတိဌိယာ၊ တံခိုးမရွိေသာ သူတို႔သည္ဘည္းေကာင္း။ နဒူသရႏၱိ၊ မဖ်က္ဆီး၀ံ့ကုန္ေသာ။ ေယပါပဘိကၡဴ၊ အၾကင္ယုတ္မာကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္။ သမၼာသမၺဳဒၶ ေဒသိတံ၊ ဘုရားသခင္၏ ေဒသနာေတာ္ျဖစ္ေသာ သာသနာေတာ္ျမတ္ကို။ ဒူသရႏၱိ၊ ဖ်က္ဆီးကုန္၏။ ။၎ျပဆိုေသာ က်မ္းဂါန္ပါဠိသေဘာကို သာ၍သိသာထင္ရွားေအာင္၊ အဓိပၸါတယ္ဖြင့္ျပလွ်င္ သားေကာင္အေပါင္းတို႔၏ မင္းျဖစ္ေသာ ျခေသၤ့၏ အသားကို အျခားေသာ တိရိစၧာန္တို႔သည္ မစား၀ံ့ကုန္။ ျခေသၤ့၏ အသားကို စာကုန္ေသာသူတို႔သည္ကား ျခေသၤ့ကိုယ္ကို အမွီျပဳ၍ ျဖစ္ကုန္ေသာ အေလွးတို႔မူကား၊ ျခေသၤ့၏ အသားကိုစားကုန္သကဲ့သို႔၊ ထိုနည္းတူစြာ၊ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ နိယာမငါးပါး၊ ယထာဓမၼတရားသာသနာေတာ္ျမတ္ကို၊ ေကာင္းေသာအသိညာဏ္ပညာတန္ခိုးႏွင့္ျပည့္စံုေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ မဖ်က္ဆီးကုန္၊ ထိုမွတပါးလည္း၊ တန္ခိုးမရွိ ဒိဌိဘာ၀ ကာမဂုဏ္ငါးပါးကို လိုက္စားေပ်ာ္ေမႊ႔လွ်က္ ေပ်ာ္ပါးေနေသာ သူတို႔သည္လည္း မဖ်က္ဆီး၀ံ့ကုန္၊ ျခေသၤ့၏ ကိုယ္ကိုအမွီျပဳ၍ ျဖစ္ကုန္ေသာ အေလွးတို႔ကဲ့သို႔ ဦးျပည္းေခါင္းတံုးရိတ္၍ သဃၤန္းကို ၀တ္ရံုျပီးလွ်င္။ သူေတာ္ေကာင္းေရာင္ေဆာင္ေနေသာ၊ ရဟန္းေခါင္းတံုးတို႔သာလွ်င္၊ ဘုရားသခင္၏ သာသာနာေတာ္ျမတ္ကို၊ ဖ်က္ဆီးကုန္သည္ဟူ၍ျပဆိုထားေလသည္။ ။ဤကား ပိဋကတ္မွာ ေတြ႔ရွိသည့္အတိုင္း ျပဆိုလိုက္သည္။ ၎ျပဆိုခဲ့ေသာ နိယာမတရား ငါးပါးယထာဓမၼ သာသနာေတာ္ျမတ္ကို၊ ဘုရားသခင္၏ ဖန္ဆင္းျခင္း ျပဳျပင္ျခင္း၊ စီရင္ေတာ္မူျပီးလွ်င္၊ ယခုတိုင္ ကမၼနိယာမအမႈျဖင့္ အစဥ္ျပဳလုပ္ေတာ္မူလွ်က္ ေနာေတာ္မူသည္ကို၊ မိမိတို႔ပိဋကတ္ကိုမွ၊ ေသခ်ာစြာ မတတ္ေျမာက္ေသာ ရဟန္း၊ရွင္လူအခ်ိဳ႔က၊ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္ကို၊ နာရီ၊ မီးနစ္မလပ္ခံစားစံစား၍ေနလွ်က္ပင္၊ ဤကမၻာမိုးေျမႏွင့္ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔သည္။ အလိုလိုျဖစ္သည္ဟု ယူျခင္း၊ ေဟာေျပာျခင္းအရာမ်ားသည္၊ ဘုရားသခင္၏ ယထာဓမၼ သာသနာေတာ္ျမတ္ကို ဖ်က္ဆီးသည္၍၊ ပိဋကတ္ကျပဆိုသည္အတိုင္း မွတ္ရမည္။ ။ စဥ္းစားစရာဘို႔ရာကား အဓိပၸါယ္ႏွင့္တကြ ရွင္းရလွ်င္။ ။ဤကမၻာမိုးေျမႏွင့္ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔သည္၊ အလိုလိုျဖစ္ႏိုင္သည္၊ မျဖစ္ႏိုင္သည္ကို စဥ္းစားဘို႔ရာ အေၾကာင္းဆိုလွ်င္၊ သစ္ပင္ေပၚတြင္ အသိုက္တစ္ခုကိုျမင္လွ်င္၊ ၎အသိုုက္သည္ အလိုလိုျဖစ္သည္ဟု ေျပာလွ်င္၊ မည္သူတစ္စံုတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ် မယံုႏိုင္။ ၎အသိုက္ကို လုပ္ေသာ ငွက္ကိုမျမင္ရေသာ္လည္း ငွက္လုပ္သည္ဟု လူတိုင္း၀န္ခံရေပမည္။ ၎အျပင္ လူေနေသာ အိမ္တစ္လံုးကို ျမင္ျပန္လွ်င္လည္း၊ အလိုလိုျဖစ္သည္သည္ဟု၊ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ်မယံုႏုိင္။ ေဆာက္လုပ္ေသာ လက္သမားဆရာကို မျမင္ရေသာ္လည္း။ လူလုပ္သည္ဟု ၀န္ခံရေပမည္။ ၎လူလုပ္ေသာအိမ္ကို ငွက္လုပ္သည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း၊ မည္သူကမွ ယံုမည္မဟုတ္၊ ၎ဥပမာအတိုင္း ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကို၄င္း၊ ေကာင္းကင္မွာရွိေသာ ေနတစ္လံုးကို၊ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါတစ္စံုတစ္ေယာက္မွ် မလုပ္ႏိုင္ လူလုပ္ေသာအရာကို၊ တိရိစၧာန္မလုပ္ႏိုင္သကဲ့သို႔ျဖစ္သတည္း။ ၎ေကာင္းကင္မွာရွိေသာေနကို လုပ္ေသာအရွင္မရွိပဲ၊ အလိုလိုျဖစ္သည္ဟုဆိုေခ်က၊ ယံုႏိုင္ဘြယ္ရာမရွိ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္၊ လူတိုင္းေဆာက္လုပ္ႏိုင္ေသာအိမ္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ လုပ္ေသာအရွင္ရွိသည္မွန္လွ်င္၊ ဘာမွ်မဟုတ္ေသာ အသိုက္အတြက္၊ အိမ္တို႔ထက္မက၊ အလြန္ထူးဆန္းအံ့ၾသဘြယ္ရာေကာင္းေသာ၊ ေနကိုျပဳျပင္စီရင္ေသာအရွင္မရွိဟု ဆိုေသာ္လည္း ယံုၾကည္ဘြယ္ရာမရွိ။ ထိုေၾကာင့္ အေအး၊ အပူ၊ ဥတု၊ ရတုဓါတ္ေလးပါး အစုစုတို႔မွအစျပဳ၍၊ ကမၻာမိုးေျမ ခပ္သိမ္းေသာ အရာတို႔သည္ အလိုလိုမျဖစ္ႏိုင္၊ အလိုလိုဆိုေသာ စကား၏ အဓိပၸါယ္မွာ၊ အလကားဟူ၍ ဆိုလိုသည္။ အဘယ္အရာတစ္စံုတစ္ခုမွ် အလကား မျဖစ္ႏိုင္ေခ်၊ မီးရထားးသည္၊ မီး၊ေရ၊ ေလ၊ သတၱိ အစြမ္းအားျဖင့္သာ သြား၏။ သို႔ေသာ္လည္း မီး၊ ေရ၊ ေလတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္စီမံ၍၊ အလိုအေလွ်ာက္ မီး၊ ေရ၊ ေလတို႔ေပါင္းစီးကာ မီးရထားတဲြတို႔ကို ဆြဲယူသြားၾကသည္မဟုတ္။ မီးရထားသြားဘို႔၊ ရပ္ဘို႔တို႔ကို စက္ဗုိလ္၏ ဥာဏ္ျပဳျပင္စီရင္ျခင္းအားျဖင့္သာလွ်င္၊ ရပ္ရ၊ သြားရသည္။ ထိုနည္းတူစြာ ေကာင္းကင္မွာရွိေသာ၊ ေန၊ ၾကယ္၊ နကၡတ္၊ ျဂႋဳဟ္၊ တာရာ အေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ၊ ဥတု၊ ရတုတို႔သည္ အခ်င္းခ်င္းတိုင္ပင္၍ သြားလာေနၾကသည္မဟုတ္ေခ်၊ ဤကမၻာကို ဖန္ဆင္း၍ ျပဳျပင္ကာ အစဥ္အၿမဲၾကည့္ရႈ စီရင္ေတာ္မူေသာအရွင္မရွိလွ်င္၊၎ကမၻာသည္ အလိုအေလွ်ာက္တည္ေနႏိုင္မည္မဟုတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူသည္၊ လူ၏သိတန္သေလာက္ကို ပိုင္းျခား၍သိရမည္။ လူလုပ္ေသာအရာကိုျမင္လွ်င္၊ လူလုုပ္ေသာအရာဟု သိရမည္၊ တိရိစၧာန္လုပ္ေသာအရာကိုျမင္လွ်င္၊ တိရိစၧာန္လုပ္ေသာအရာအျဖစ္သိရမည္။ ဘုရားလုပ္ေသာအရာကိုျမင္လွ်င္၊ ဘုရားလုပ္ေသာအရာဟုသိရမည္။ ထို႔ေၾကာင့္အဘယ္အရာ တစ္စံုတစ္ခုကိုမွ် အလကားျဖစ္သည္ဟူ၍ မယူေကာင္းေခ်။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္၊ ယခုဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔သည္၊ ခံယူၾကသည့္အတိုင္း၊ ဤကမၻာမိုးေျမ၊ ေန၊ လ၊ ၾကယ္၊ၿဂႋဳဟ္၊ တာရာ အေပါင္းတို႔သည္၊ အလိုလို အလကားျဖစ္လာၾကသည္ဟု ယူဆပါလွ်င္၊ ရွင္ေတာ္ေဂါတမသည္လည္း၊ ဤကမၻာေလာကေျမႀကီးေပၚတြင္၊ ေန၊ လ၊ ၾကယ္နကၡတ္၊ ၿဂႋဳဟ္တာရာအေပါင္းတို႔၏ ေအာက္၌ ေမြးဖြားလာေသာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ အလကားဘုရားသာျဖစ္သည္။ အလကားဘုရားကို ကိုးကြယ္ေသာသူတို႔သည္လည္း၊ အလကားလူေတြျဖစ္သည္။ ကၽြႏု္ပ္က ႏႈိမ္ႏွင္း၍ ဆိုလိုသည္မဟုတ္ပါ၊  အလကားဆိုေသာ အဓိပၸါယ္ကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ေကာက္ယူ၍ျပလိုက္ျခင္းသာျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ရွင္ေတာ္ေဂါတမမွစ၍ ပိဋကတ္ကို စီမံေရးသားထားၾကေသာ ေရွးဆရာတို႔သည္၊ ယခုရွင္လူ၊ ရဟန္းတို႔ကဲ့သို႔ အလကားျဖစ္သည္ဟူ၍ မယူဆၾကပါ။ အဘယ္ကိုေထာက္၍ သိရပါသနည္းဆိုေသာ္။ ေနာက္ကျပဆိုခဲ့ေသာ က်မ္းဂန္းပါဠိစကားတို႔ကို ေထာက္၍သိရေလသည္။ ဤကား ပိဋကတ္က်မ္းဂန္ျပဆိုသည့္ အတိုင္းအဓိပၸါယ္ကို ရွင္းလင္းစြာေဖၚျပလိုက္သည္။ဘုရားရွင္၏ ေက်းဇူးေတာ္အစံု၊ ဂုဏ္ေတာ္အႏၱအားျဖင့္သာ အရာရာတို႔သည္ အခ်ိန္မွန္မွန္သြားလာေနျခင္းသည္။ ထာ၀ရဘုရားသခင္၏ ဥာဏ္ေတာ္ျပဳျပင္စီရင္ျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ အခ်ိန္မွန္မွန္သြားလာၾက၏။ ေန၊ လ၊ ၾကယ္၊တို႔သည္ ေလာက လူသားတို႔အက်ိဳးအလို႔ငွါသာျဖစ္သတည္း။

သံဃာေခၚေသာအရာကို ျပျခင္းအေၾကာင္း။

သံဃာေခၚေသာအရာကို၊ ယခုျမန္မာျပည္သူ၊ ရဟန္း၊ ရွင္လူအေပါင္းတို႔က အ၀တ္၀ါ၀ါ၀တ္၍၊ ေခါင္းတံုးႏွင့္ေနေသာ သူတို႔ကို၊ သံဃာဟူ၍ ထင္မွတ္ၾကသည္။ အခ်ိဳ႔ေသာ သူတို႔ကလည္း၊ ဤပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ပရမတၳသံဃာအစစ္မဟုတ္၊ သမုတိသဃၤာမ်သာျဖစ္သည္ဟု အယူရွိၾကသည္။ သမုတိ ဆိုေသာစကား၏ အဓိပၸါယ္မွာ၊ လူတို႔က အတုအေယာင္လုပ္ျခင္း၊ အတုပလုပ္၍ ေခၚျခင္းကို သမုတ္ျပဳစုျခင္းအရာကိုသာလွ်င္ သမုတိဟူ၍ ေခၚဆိုသည္။ အခ်ိဳ႔တို႔ကလည္း ရွင္ေတာ္ေဂါတမလက္ထက္က၊ ရွင္သာရိပုတၱရာ၊ ရွင္ေမာဂၢလန္တို႔မွအစျပဳ၍၊ နိဗၺာန္၀င္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သာလွ်င္၊ ပရမတၳ အရိယာ သံဃာျဖစ္သည္ဟု အယူရွိၾကသည္။ ထိုကဲ့သို႔ယူၾက၊ ေျပာၾကသည့္အတိုင္း၊ ပိဋကတ္က်မ္းဂန္တို႔က ျပသည္မဟုတ္ေခ်။ ပိဋကတ္က်မ္းဂန္တို႔က ျပဆိုသည္မွာ။ ။သံသု႒ဳံတိ ေလဟႎ သတီတိသံေဃာ။ ။ဟူ၍ ၀ိနည္းအဌကထာဒကၡိဏ၀ိဘင္းသုတ္တို႔၌ ျပဆိုသည္။ ။ ျမန္မာလို အနက္ဆိုရလွ်င္ကား။ သံသု႒ဳံ၊ ေကာင္းစြာ၊ ကိေလေသ၊ ကိေလသာတို႔ကို။ ဟႎသတိ၊ ညွင္းဆဲသုတ္သင္ ကင္းစင္ေစေတာ္မူတတ္၏။ ဣတိတသၼာ၊ ထိုသို႔ကိေလသာတို႔ကို ညွင္းဆဲသုတ္သင္ ကင္းစင္ေစေတာ္မူတတ္ေသာ သတၱိေၾကာင့္။ သံေဃာ၊ သံဃာမည္ကုန္၏။ ။ထို႔ေၾကာင့္ ၎ပါဠိေတာ္အရ အဓိပၸါယ္ဆိုရလွ်င္။ လူတို႔၏ အတြင္း၌၊ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ဟုဆိုအပ္ေသာ၊ ကိေလသာတရားတို႔ကို ပယ္ရွားသုတ္သင္၍၊ လူတို႔၏ စိတ္ႏွလံုးကို သန္႔ရွင္းျဖဴစင္ေစေအာင္ ျပဳျပင္စီရင္ေသာအရာသာလွ်င္။ ပရမတၳ သန္႔ရွင္းေတာ္မူေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္ သံဃာအစစ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဤကဲ့သို႔သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳျပင္ေသာအရာကို၊ သၿဂႋဳဟ္ဆရာ အရွင္အႏုရုဒၶါက၊ အေမာဟ ပညိေျႏၵေစတသိတ္ဟူ၍ ေခၚဆိုသည္။ ၎ေခၚဆိုေသာ အဓိပၸါယ္မွာ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ဟုဆိုအပ္ေသာ ကိေလသာ တရားတို႔ကို၊ ပယ္ရွားသုတ္သင္ေသာေၾကာင့္၊ အေမာဟပညိေျႏၵေစတသိတ္ဟုေခၚသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အ၀တ္၀ါ၀ါ၀တ္ေသာ္၎၊ ျဖဴျဖဴေသာ္၎၊ ၀တ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မ၀တ္သည္ျဖစ္ေစ၊ ေခါင္းတံုးတံုးသည္ျဖစ္ေစ၊ မတံုးသည္ျဖစ္ေစ၊ အရွင္သာရိပုတၱရာ၊ ရွင္ေမာဂၢလန္ျဖစ္ေစ၊ ဤေလာကအတြင္း၌ ေမြးဖြားျခင္းကို ခံရေသာ၊ အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ ပုဂၢိဳလ္မွန္သမွ်တို႔သည္။ လူ၏စိတ္သေဘာကို ညစ္ညဴးေစေသာ၊ လူ၏အတြင္း၌ရွိေသာ ဒုစရိုက္အျပစ္ကို ႏႈတ္ပစ္ျခင္းငွါ၎၊ သန္႔ရွင္းေစျခင္းငွါ၎၊ စံုလင္ျခင္းသို႔ေရာက္ရန္ အျပီးအပိုင္ အျမစ္ျပဳတ္ႏႈတ္ရန္ သန္႔ရွင္းေသာ အတြင္းပရမတၳသံဃာမွတပါး မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္မွ မတတ္ႏိုင္ေခ်။ ရွင္ေတာ္ေဂါတမ ကိုယ္တိုင္ကလည္း၊ သေဗၺသတၱာ ကမၼသကာ ဟူ၍ ေဟာဆိုထားခဲ့ေလသည္။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ေခါင္းတံုးရိတ္၍ အက်င့္သီလကို က်င့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ ဆံက်စ္ထိုး၍၊ အက်င့္က်င့္ေသာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္။ မိမိတို႔၏ အတြင္း၌ ရွိေသာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တရားတို႔ကို၎၊ မသန္႔ရွင္း မစင္ၾကယ္ေစႏိုင္ေၾကာင္းကို၊ ပိဋကတ္က်မ္းတို႔ကျပဆိုသည္။ ျပဆိုေသာအရာကို ပထမ ပိုင္းတြင္ ျပခဲ့ျပီးျဖစ္ေသာ္လည္း သိလိုပါက ကံသံုးပါးျဖင့္ပင္ မိမိကိုယ္ကို မိမိမညာစတမ္း စစ္တမ္းထုတ္ကာ ေနၾကည့္ပါေလ။